donderdag 16 april 2015

kraambezoekjes & een doop

Zo'n vers boeleke is toch altijd super om te gaan bezoeken. Maar zelfs als de boelekes niet meer zo vers zijn is het fijn om iets zelf gemaakt mee te nemen.


In november 2014 werd Kobe geboren en voor hem en zijn grote broer Rune, flockte ik T-shirts zodat iedereen zou kunnen zien dat ze bij elkaar horen!















Eind februari werd Tuur geboren. De mama is onthaalmoeder van mijn kleine Mirakel. Hij is nu de trotse eigenaar van een jumpsuit met auto's en een broek met nijlpaarden. Een geflockte body kon natuurlijk niet ontbreken!







En in november 2013 werd Jasper geboren, die onlangs gedoopt werd. Ook hij heeft een stoere grote broer die zot is van alles wat wielen heeft. Het thema voor geflockte T-shirts was niet zo moeilijk!



vrijdag 10 april 2015

eens wat anders...

Dames die veel achter hun naaimachine zitten herkennen het misschien wel... een wederhelft die vindt dat de dochters al meer dan genoeg jurkjes hebben...
Dus mijn waslijst van patroontjes dat ik nog wilde maken werd een beetje aangepast qua volgorde en ik begon aan de Slouchy Cardigan van Hiedi&Finn.

Met mijn nieuwe machine ging het als een trein vooruit! De mouwen stelde mij voor een uitdaging, maar het uiteindelijke resultaat viel me zo goed mee dat ik de dag nadien meteen nog eentje maakte!



De mouw had een diameter van iets meer dan 30cm en het boordje dat eraan moest maar 15cm. Geloof me dat is niet eenvoudig!!! Je moet dat boordje dan zo hard uitrekken dat het onder je persvoet uitschiet of dat je stof ter plaatse blijft steken... Dus bevestigde ik het boordje met 16 spelden (eerst de klassieke 4 speldjes, dan nog 4 bij gestoken, maar dat lukte nog niet, dus dan nog eens tussen alle speldjes eentje gestoken.
Ik dacht dat het aan de stof lag vermits sweaterstof niet zo heel goed mee geeft, maar met de rode versie, die in punto di roma gemaakt is, had ik het ook (maar wel minder).



Ik stikte de hele boord rondom door met een tweelingnaald, hoewel dit niet in de beschrijving stond. En ik was wel blij met het effect.


De boord aanzetten heb ik ook wat moeten aanpassen. De lengte die in de werkomschrijving stond was wel lang genoeg, maar dan kon ik het midden niet netjes bovenaan in de hals zetten, want dan was mijn stuk te kort onderaan. Dus onderaan ook een stuk aangezet zodat zowel bovenaan als onderaan in het midden een naad is.


De rode versie is gemaakt van punto di roma, waardoor de cardigan wat soepeler valt. Ook deze doorstikte ik met een tweelingnaald. Maar ik ondervond dat het stikken met een tweelingnaald best niet gedaan wordt met een boventransportvoet... Heerlijk om je nieuwe machine te leren kennen, ook al vind ik de relatie met mijn tornmesje niet geweldig.

Mijn Wonder vond de rode cardigan zo mooi dat ze 'm meteen aan wilde tijdens onze uitstap naar Planckendael.


Bij deze wist ik hoe ik de boord rondom moest maken, waardoor er in deze versie alleen een naad is bovenaan in de nek.

I proudly present...


Toen ik aan dit patroon begon te knippen, wist ik nog niet dat ik dit kleedje zou afwerken met mijn nieuwe naaimachine... en het was echt maar het laatste deel van het kleedje, maar desalniettemin het eerste kledingstuk dat vanonder mijn Brother Innov'is 1300 rolde!

 
Patroon (gratis te downloaden): Janneke van Sisko by Mieke

 
Stofje: Soft Cactus (gekocht op een stoffenspektakel)... maar achteraf gezien niet zo ideaal om stolpplooien mee te maken...


 
Blinde rits ingezet met het nieuwe machine!





 En iedereen die zou twijfelen over de kwaliteit van Brother: niet doen! Dit is echt een fantastisch machientje!!! Ik heb heel lang getwijfeld tussen deze en een Bernina 350. Volgens de winkel was het kiezen tussen de beste prijs/kwaliteit en de beste kwaliteit... Na tientallen keren te vergelijken, beide machines aan het werk te zien en veel uitleg in de winkel, koos ik ervoor om bij mijn vertrouwde merk te blijven. Wat ben ik blij met mijn keuze!!!


 
Het was nog een beetje koud om al met blote armpjes te poseren, maar dit wordt een heerlijk zomerjurkje!!!

Alsof het kind geen kleedjes heeft...

 ...maar deze moest en zou ik nog maken voor mijn Wonder!
In een facebook groepje zag ik dit patroon verschijnen en niet veel later begon ik eraan.

Stofje kocht ik bij Habiba in Leuven. Het was zo één van die stofjes die ik zag liggen en meteen van wist: dit wordt een prachtig jurkje!!!

 
Ja, gek doen tijdens poseren hoort er gewoon bij...

 
Knopen, daar doe ik niet aan mee! Ik heb een gigantische verzameling kamsnaps, dus ik kies voor de makkelijke oplossing!



  
Nog even een buiging maken voor het grote publiek...


 
Oh ja, omzomen deed ik met een hulpstiksel... moet dus nog eens netjes gedaan worden...